💫 कवी कुसुमाग्रज 🖊️ यांची कविता 'गाभारा'.. 📝 ग्रामचैतन्यच्या वाचकांसाठी

“गाभारा“

दर्शनाला आलात ?
या…
पण या देवालयात
सध्या देव नाही.
गाभारा आहे, चांदीचं मखर आहे,
सोन्याच्या समया आहेत,
हिय्रांची झालर आहे
त्यांचंही दर्शन घ्यायला
हरकत नाही.
वाजवा ती घंटा
आणि असे इकडे या…
पाहिलात तो रिकामा गाभारा ?
नाही…तसं नाही…
एकदा होता तो तिथे.
काकड आरतीला उठायचा
शेजारतीला झोपायचा,
दरवाजे बंद करून
बरोबर बाराला जेवायचा,
दोन तास वामकुक्षी घ्यायचा,
सारं काही ठीक चाललं होतं.
रूपयांच्या राशी
माणिकमोत्यांचे ढीग
पडत होते पायाशी,
दक्षिण दरवाज्याजवळ
मोटारींचे भोंगे वाजत होते,
मंत्रजागर गाजत होते,
रेशमी साड्या, टेरीनचे सूट
समोर दुमडत होते,
बँकेतील हिशेब हरिणाच्या गतीनं
बागडत होते,
सारे काही घडत होते
हवे तसे.
पण एक दिवशी…आमचं दुर्दैव…
उत्तर दराजवळ आडवलेला
कोणी एक भणंग महारोगी
तारस्वरात ओरडला…
’ बाप्पजी बाहेर या ! ’
आणि काकडआरतीला
पहाटे आम्ही पाहतो
तो गाभारा रिकामा.
पोलिसात वर्दी
आम्ही दिलीच आहे;
परत ? कदाचित येईलही…
पण महारोग्यांच्या वस्तीत
तो राहिला असेल
तर त्याला पुन्हा
प्रवेश द्यावा की नाही,
याचा विचार करावा लागेल
आमच्या ट्रस्टींना.
जयपूरला पत्रव्यवहार चालू आहे
दुसय्रा मूर्तीसाठी.
पण तूर्त
गाभाय्राचं दर्शन घ्या,
तसं म्हटलं तर
गाभाय्राचंच महत्त्व अंतिम असतं.
गाभारा सलामत
तो देव पचास….